Artykuły

Astma wczesnodziecięca

Astma wczesnodziecięca

Najnowsze badania sugerują jednak, że najpoważniejszym zjawiskiem, z jakim należy się zmierzyć w astmie wczesnodziecięcej, jest brak kontroli objawów oraz nawrotowe epizody zaostrzeń, które zaburzając istotnie wzrost i rozwój płuc, stanowią poważny czynnik ryzyka chorób obturacyjnych w wieku dorosłym.

Astma u nastolatków: trudny pacjent – proste rozwiązania

Astma u nastolatków: trudny pacjent – proste rozwiązania

Dorastanie jest to złożony i zróżnicowany proces, obejmujący zmiany w zakresie rozwoju biologicznego, psychologicznego (poznawczego i emocjonalnego) oraz społecznego. Pojawienie się w tym okresie choroby przewlekłej lub jej trwanie od okresu dziecięcego ma swoje konsekwencje zdrowotne nie tylko w wymiarze anatomicznym i fizjologicznym, ale również psychologicznym i społecznym. Wymaga zatem szczególnego podejścia do problemów pacjenta.

Leczenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – potrzebujemy prostych rozwiązań

Leczenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – potrzebujemy prostych rozwiązań

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest czwartą przyczyną zgonów na świecie, od kilku ostatnich dekad obserwuje się wzrost liczby chorych umierających na tę chorobę. Na obraz kliniczny choroby składa się przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli i rozedma, obie te składowe mogą występować w różnych proporcjach u różnych pacjentów.

Rola witaminy D w infekcjach układu oddechowego

Rola witaminy D w infekcjach układu oddechowego

Mija 95 lat od odkrycia witaminy D, a mimo to wciąż jest ona interesującym tematem badań. Dziś plejotropowe działanie witaminy D jest faktem, bowiem udowodniono, że oddziałuje ona na ponad 200 genów organizmu ludzkiego, a obecność receptora witaminy D można stwierdzić w niemal każdej jądrzastej komórce

Teofilina, czy już odesłać do lamusa?

Teofilina, czy już odesłać do lamusa?

Do głównych zalet teofiliny należą: działanie rozkurczowe i przeciwzapalne, poprawa tolerancji wysiłku, zmniejszenie dawki stosowanych wziewnych glikokortykosteroidów.

Zespół wątrobowo-płucny

Zespół wątrobowo-płucny

Zespół wątrobowo-płucny (hepato-pulmonary syndrome, HPS) obejmuje charakterystyczne anatomiczne i czynnościowe zmiany w układzie oddechowym, które rozwijają się w następstwie chorób wątroby i/lub nadciśnienia wrotnego.

Wyzwania opieki  i perspektywy leczenia dla chorych na mukowiscydozę

Wyzwania opieki i perspektywy leczenia dla chorych na mukowiscydozę

Patologia związana z mukowiscydozą (cystic fibrosis, CF) została po raz pierwszy opisana przez Andersen w 1938 r. Od tego czasu dokonał się olbrzymi postęp w zakresie diagnostyki i terapii choroby, co przekłada się na wydłużenie czasu życia pacjentów. Istotną rolę odegrało w tym procesie wprowadzenie antybiotyków, leków mukolitycznych, enzymów trzustkowych wraz z odpowiednią dietą, a także skuteczniejsze techniki rehabilitacyjne ułatwiające usuwanie wydzieliny oraz nowe wytyczne w zakresie postępowania w schyłkowej fazie choroby. Ważnym elementem wydłużającym przeżycie stały się transplantacje płuc i wątroby.

Fenotyp POChP: różnice patogenetyczne i terapeutyczne

Fenotyp POChP: różnice patogenetyczne i terapeutyczne

Fenotyp to zespół cech (morfologicznych, anatomicznych, fizjologicznych, biochemicznych, immunologicznych) organizmu człowieka, wykształconych w czasie jego rozwoju osobniczego (ontogenezy), który zależny jest od jego składu genowego (genotypu) i oddziałujących nań czynników środowiskowych. Fenotyp przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) należy natomiast rozumieć jako pojedynczą cechę lub kombinację cech, którymi można opisać różnice osobnicze pomiędzy chorymi na POChP w zakresie najważniejszych elementów klinicznych tej choroby (objawów, zaostrzeń, progresji, ryzyka przedwczesnego zgonu i odpowiedzi na leki).

Bezpieczeństwo stosowania β-agonistów w chorobach układu krążenia oraz β-adrenolityków w chorobach układu oddechowego

Bezpieczeństwo stosowania β-agonistów w chorobach układu krążenia oraz β-adrenolityków w chorobach układu oddechowego

Receptory a- i b-adrenergiczne występują w całym organizmie, a ich pobudzenie zapewnia różne efekty fizjologiczne. Wśród receptorów b wyróżnia się receptory b1, b2 i b3. W mięśniu serca występują receptory b1 i b2, w mniejszym stopniu b3. Pobudzenie receptorów b w mięśniu serca zwiększa kurczliwość i przyspiesza częstość rytmu serca, może prowadzić do przerostu mięśnia serca i powodować działanie kardiotoksyczne.

Nowe leki rozkurczające oskrzela w POChP

Nowe leki rozkurczające oskrzela w POChP

Określenie POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) zostało wprowadzone w 1964 r. Połączono wówczas dwie znane od ponad 100 lat zależne od nikotyny choroby: PZO (przewlekłe zapalenie oskrzeli) zdefiniowane przez Fletchera z Londynu oraz rozedmę opisaną przez Burrowsa z Chicago.

Leczenie biologiczne chorych na astmę w świetle badań klinicznych

Leczenie biologiczne chorych na astmę w świetle badań klinicznych

Dotychczasowe wyniki badań oraz praktyka kliniczna z zastosowaniem omalizumabu, pierwszego leku biologicznego w leczeniu chorych na astmę, potwierdzają skuteczność jego działania i możliwość zmniejszenia działań niepożądanych związanych z przewlekłym stosowaniem systemowych glikokortykosteroidów (sGKS).

Terapia ciężkiej postaci astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u pacjentów z otyłością

Terapia ciężkiej postaci astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u pacjentów z otyłością

W ostatnich dekadach obserwuje się ogólnoświatową epidemię otyłości. Zjawisko to dotyczy wszystkich grup wiekowych, także dzieci, na wszystkich kontynentach. Pomiędzy 1980 a 2000 r. zaobserwowano wzrost o 50% częstości występowania otyłości u dzieci, młodzieży i dorosłych w USA (1). W tym samym czasie nastąpił 73% wzrost częstości występowania astmy u mieszkańców USA...

Immunopatogeneza i leczenie samoistnego włóknienia płuc

Immunopatogeneza i leczenie samoistnego włóknienia płuc

Samoistne włóknienie płuc (SWP) jest przewlekłą, postępującą chorobą, ograniczoną do płuc, prowadzącą do nieodwracalnego włóknienia śródmiąższu płuc i zniszczenia ich prawidłowej budowy. Należy do grupy idiopatycznych śródmiąższowych zapaleń płuc...

Zastosowanie wziewnych glikokortykosteroidów u chorych na POChP

Zastosowanie wziewnych glikokortykosteroidów u chorych na POChP

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest chorobą zapalną, która charakteryzuje się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych przebiegającym z utrwaloną obturacją. Zapalenie to wywołane jest nieprawidłową reakcją na wziewne czynniki drażniące takie jak dym tytoniowy, pyły, gazy. Cechuje je napływ neutrofili do światła dróg oddechowych oraz makrofagów i limfocytów T do ściany oskrzeli...

Nowe leki w zapobieganiu zaostrzeniom POChP, korzyści z wczesnego ich stosowania

Nowe leki w zapobieganiu zaostrzeniom POChP, korzyści z wczesnego ich stosowania

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to choroba zapalna o postępującym przebiegu, która jest przyczyną znacznego obniżenia jakości życia, u wielu osób prowadzi do rozwoju niewydolności oddechowej i niewydolności serca, u niektórych do trwałego inwalidztwa i zwiększonej umieralności...

Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia biologicznego w ciężkiej astmie

Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia biologicznego w ciężkiej astmie

Astma ciężka to około 5–8% wszystkich chorych na astmę. Opieka nad tą grupą chorych wymaga znacznie większych nakładów finansowych. Należy także pamiętać, że u chorych na astmę ciężką oprócz patologii związanych z niestabilnym przebiegiem choroby występują też powikłania związane ze stosowaniem dużych dawek glikokortykosteroidów wziewnych...

Wpływ chorób układu krążenia na wyniki badań czynnościowych układu oddechowego

Badania czynności układu oddechowego u pacjentów z chorobami układu krążenia mają bardzo długą historię dotyczącą charakterystycznych, cyklicznych zmian objętości oddechowej zaobserwowanych przez Cheyne’a i Stokesa. Pierwsze opisy tego wzorca oddechowego odnosiły się do pacjenta z rozpoznaniem udaru mózgu chorującego jednocześnie na ciężką niewydolność serca.

Czy rodzaj inhalatora wpływa na skuteczność terapii wziewnej?

Terapia wziewna od wielu lat jest z powodzeniem stosowana w leczeniu przewlekłych obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Podstawową i ogromną jej zaletą jest to, że dostarcza leki bezpośrednio do miejsca, w którym toczy się proces chorobowy.

Ciała obce w drogach oddechowych

Ciała obce w drogach oddechowych mogą mieć lokalizację nadgłośniową (nos, gardło, przedsionek krtani), krtaniową (głośniowo-podgłośniową), tchawiczą i oskrzelową. W tym opracowaniu nie są omawiane ciała obce w nosie...