Artykuły

Rola mikrobiomu w patogenezie chorób układu oddechowego

Rola mikrobiomu w patogenezie chorób układu oddechowego

Analiza genotypowa wykazała, że genom człowieka składa się nie tylko z genów ludzkich, które stanowią zaledwie 1% całego genomu, ale też z genów mikroorganizmów, które zasiedlają nasz organizm (zwanych mikrobiomem), stanowiących 99% całości.

Kaszel – objaw czy choroba?

Kaszel – objaw czy choroba?

Długotrwały kaszel jest objawem niepokojącym i uciążliwym, powodującym zgłaszanie się chorych z prośbą o diagnostykę i leczenie. Około 40% przyjęć do oddziałów pulmonologicznych/alergologicznych stanowi długo trwający, niewyjaśniony kaszel.

Astma wczesnodziecięca

Astma wczesnodziecięca

Najnowsze badania sugerują jednak, że najpoważniejszym zjawiskiem, z jakim należy się zmierzyć w astmie wczesnodziecięcej, jest brak kontroli objawów oraz nawrotowe epizody zaostrzeń, które zaburzając istotnie wzrost i rozwój płuc, stanowią poważny czynnik ryzyka chorób obturacyjnych w wieku dorosłym.

Teofilina, czy już odesłać do lamusa?

Teofilina, czy już odesłać do lamusa?

Do głównych zalet teofiliny należą: działanie rozkurczowe i przeciwzapalne, poprawa tolerancji wysiłku, zmniejszenie dawki stosowanych wziewnych glikokortykosteroidów.

Zespół wątrobowo-płucny

Zespół wątrobowo-płucny

Zespół wątrobowo-płucny (hepato-pulmonary syndrome, HPS) obejmuje charakterystyczne anatomiczne i czynnościowe zmiany w układzie oddechowym, które rozwijają się w następstwie chorób wątroby i/lub nadciśnienia wrotnego.

Wyzwania opieki  i perspektywy leczenia dla chorych na mukowiscydozę

Wyzwania opieki i perspektywy leczenia dla chorych na mukowiscydozę

Patologia związana z mukowiscydozą (cystic fibrosis, CF) została po raz pierwszy opisana przez Andersen w 1938 r. Od tego czasu dokonał się olbrzymi postęp w zakresie diagnostyki i terapii choroby, co przekłada się na wydłużenie czasu życia pacjentów. Istotną rolę odegrało w tym procesie wprowadzenie antybiotyków, leków mukolitycznych, enzymów trzustkowych wraz z odpowiednią dietą, a także skuteczniejsze techniki rehabilitacyjne ułatwiające usuwanie wydzieliny oraz nowe wytyczne w zakresie postępowania w schyłkowej fazie choroby. Ważnym elementem wydłużającym przeżycie stały się transplantacje płuc i wątroby.

Fenotyp POChP: różnice patogenetyczne i terapeutyczne

Fenotyp POChP: różnice patogenetyczne i terapeutyczne

Fenotyp to zespół cech (morfologicznych, anatomicznych, fizjologicznych, biochemicznych, immunologicznych) organizmu człowieka, wykształconych w czasie jego rozwoju osobniczego (ontogenezy), który zależny jest od jego składu genowego (genotypu) i oddziałujących nań czynników środowiskowych. Fenotyp przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) należy natomiast rozumieć jako pojedynczą cechę lub kombinację cech, którymi można opisać różnice osobnicze pomiędzy chorymi na POChP w zakresie najważniejszych elementów klinicznych tej choroby (objawów, zaostrzeń, progresji, ryzyka przedwczesnego zgonu i odpowiedzi na leki).

Bezpieczeństwo stosowania β-agonistów w chorobach układu krążenia oraz β-adrenolityków w chorobach układu oddechowego

Bezpieczeństwo stosowania β-agonistów w chorobach układu krążenia oraz β-adrenolityków w chorobach układu oddechowego

Receptory a- i b-adrenergiczne występują w całym organizmie, a ich pobudzenie zapewnia różne efekty fizjologiczne. Wśród receptorów b wyróżnia się receptory b1, b2 i b3. W mięśniu serca występują receptory b1 i b2, w mniejszym stopniu b3. Pobudzenie receptorów b w mięśniu serca zwiększa kurczliwość i przyspiesza częstość rytmu serca, może prowadzić do przerostu mięśnia serca i powodować działanie kardiotoksyczne.

Nowe leki rozkurczające oskrzela w POChP

Nowe leki rozkurczające oskrzela w POChP

Określenie POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) zostało wprowadzone w 1964 r. Połączono wówczas dwie znane od ponad 100 lat zależne od nikotyny choroby: PZO (przewlekłe zapalenie oskrzeli) zdefiniowane przez Fletchera z Londynu oraz rozedmę opisaną przez Burrowsa z Chicago.

Leczenie biologiczne chorych na astmę w świetle badań klinicznych

Leczenie biologiczne chorych na astmę w świetle badań klinicznych

Dotychczasowe wyniki badań oraz praktyka kliniczna z zastosowaniem omalizumabu, pierwszego leku biologicznego w leczeniu chorych na astmę, potwierdzają skuteczność jego działania i możliwość zmniejszenia działań niepożądanych związanych z przewlekłym stosowaniem systemowych glikokortykosteroidów (sGKS).

Terapia ciężkiej postaci astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u pacjentów z otyłością

Terapia ciężkiej postaci astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u pacjentów z otyłością

W ostatnich dekadach obserwuje się ogólnoświatową epidemię otyłości. Zjawisko to dotyczy wszystkich grup wiekowych, także dzieci, na wszystkich kontynentach. Pomiędzy 1980 a 2000 r. zaobserwowano wzrost o 50% częstości występowania otyłości u dzieci, młodzieży i dorosłych w USA (1). W tym samym czasie nastąpił 73% wzrost częstości występowania astmy u mieszkańców USA...

Immunopatogeneza i leczenie samoistnego włóknienia płuc

Immunopatogeneza i leczenie samoistnego włóknienia płuc

Samoistne włóknienie płuc (SWP) jest przewlekłą, postępującą chorobą, ograniczoną do płuc, prowadzącą do nieodwracalnego włóknienia śródmiąższu płuc i zniszczenia ich prawidłowej budowy. Należy do grupy idiopatycznych śródmiąższowych zapaleń płuc...

Nowe leki w zapobieganiu zaostrzeniom POChP, korzyści z wczesnego ich stosowania

Nowe leki w zapobieganiu zaostrzeniom POChP, korzyści z wczesnego ich stosowania

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to choroba zapalna o postępującym przebiegu, która jest przyczyną znacznego obniżenia jakości życia, u wielu osób prowadzi do rozwoju niewydolności oddechowej i niewydolności serca, u niektórych do trwałego inwalidztwa i zwiększonej umieralności...

Wpływ chorób układu krążenia na wyniki badań czynnościowych układu oddechowego

Badania czynności układu oddechowego u pacjentów z chorobami układu krążenia mają bardzo długą historię dotyczącą charakterystycznych, cyklicznych zmian objętości oddechowej zaobserwowanych przez Cheyne’a i Stokesa. Pierwsze opisy tego wzorca oddechowego odnosiły się do pacjenta z rozpoznaniem udaru mózgu chorującego jednocześnie na ciężką niewydolność serca.

Czy rodzaj inhalatora wpływa na skuteczność terapii wziewnej?

Terapia wziewna od wielu lat jest z powodzeniem stosowana w leczeniu przewlekłych obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Podstawową i ogromną jej zaletą jest to, że dostarcza leki bezpośrednio do miejsca, w którym toczy się proces chorobowy.

Ciała obce w drogach oddechowych

Ciała obce w drogach oddechowych mogą mieć lokalizację nadgłośniową (nos, gardło, przedsionek krtani), krtaniową (głośniowo-podgłośniową), tchawiczą i oskrzelową. W tym opracowaniu nie są omawiane ciała obce w nosie...